ការដាក់តម្លៃផលិតផលឲ្យបានត្រឹមត្រូវគឺជាការបង្កើតតុល្យការសម្រាប់អាជីវកម្ម។ ការដាក់តម្លៃទាបមិនមែនជាវិធីសាស្រ្តល្អបំផុតទេ ទោះបីជាចំនួននៃការលក់មានច្រើនប៉ុន្តែអាចនឹងមិនចំណេញប៉ុន្មានទេ។ ដូចគ្នាដែរ ចំពោះការដាក់តម្លៃខ្ពស់អាចមានចំនួនលក់តិច ហើយជម្រុះចេញ “អតិថិជនដែលការចំណាយមានកំណត់” ដូច្នេះនាំឲ្យបាត់បង់ចំណែកទីផ្សារខ្លះ។
គ្រប់អាជីវកម្មទាំងអស់ត្រូវតែគិតគូរអំពីចំណុចនេះ។ ហើយម្ចាស់អាជីវកម្មត្រូវតែពិចារណាដោយផ្អែកទៅលើកត្តាមួយចំនួនដូចជា ការផលិត ការចំណាយ ចំណូលប៉ាន់ស្មាន និងតម្លៃរបស់ដៃគូរប្រជែង។ ការដាក់តម្លៃមិនថាទៅលើទំនិញថ្មី ឬទំនិញដែលមានស្រាប់ មិនមែនគ្រាន់តែជា ការគណនាគណិតវិទ្យាឡើយ។ តាមពិតទៅ ការគណនាតួរលេខគឺគ្រាប់តែជាជំហានដំបូងមួយនៅក្នុងដំណើរការទាំងមូលប៉ុណ្ណោះ។
តួរលេខគឺជាការគិតបែបតក្ក។ ផ្ទុយមកវិញ អតិថិជនទិញគឺអាស្រ័យពាក់ព័ន្ធទៅនឹងចិត្តសាស្រ្ត។ ពួកយើងត្រូវតែគណនាតួរលេខ ប៉ុន្តែយើងត្រូវតែដើរមួយជំហានទៀតដែលមិនមែនជាការនិយាយអំពីការគណនាតួរលេខ។
ភាគមុនយើងបានមើល វីធីសាស្រ្ត ចំនួន ៥ ដូចជា ដែលមានដូចជា”ការជ្រើសរើសយុទ្ធសាស្រ្តតម្លៃដែលត្រឹមត្រូវ” “តម្លៃលក់រាយចេញដោយរោងចក្រផលិត MSRP” និង “ការដាក់តម្លៃ ឃីស្តូន (Keystone pricing)” “តម្លៃជាឈុត (bundle pricing)” “បញ្ចុះតម្លៃ” រួមទាំងគុណសម្បត្តិនិងគុណវិបត្តិនៃការដាក់តម្លៃនីមួយៗ។ ថ្ងៃនេះយើងបន្តជាមួយវិធីសាស្រ្ត2ទៀត។
៦/ Loss-leading pricing
តើអ្នកធ្លាប់ចូលទៅក្នុងហាងដោយសារការបញ្ចុះតម្លៃ50% 60% 70% លើទំនិញមួយ ប៉ុន្តែចេញមកវិញជាមួយទំនិញជាច្រើនទៀតនៅក្នុងដៃ?
នេះហើយគឺជាការប្រើយុទ្ធសាស្រ្តតម្លៃ Loss-leading ដើម្បីទាក់ទាញអតិថិជនដោយទំនិញបញ្ចុះតម្លៃ ហើយបញ្ចុះបញ្ចូលពួកគេឲ្យទិញទំនិញផ្សេងៗបន្ថែមទៀតដើម្បីបង្កើនការលក់នៃទំនិញដែលមានប្រាក់ចំណេញល្អ។ វិធីសាស្រ្តនេះគេប្រើនៅក្នុងអាជីវកម្មលក់រាយដូចជាហាងលក់គ្រឿងទេស ជាក់ស្តែងដូចជា Lucky Supermarket និង Aeon Mart ជាដើម។
ទោះបីជាទំនិញបញ្ចុះតម្លៃ ត្រូវបានលក់ចេញដោយខាតដើម ប៉ុន្តែហាងទទួលផលពីទំនិញផ្សេងទៀតដែលអតិថិជនទិញជាមួយគ្នា ។
គុណសម្បត្តិ៖ វិធីនេះដើរល្អ ដោយជម្រុញអតិថិជនទិញទំនិញច្រើននៅក្នុងការទិញម្តងៗ ដែលបង្កើនការចំណាយរបស់អតិថិជនម្នាក់ៗ ប៉ុន្តែអាចកាត់កងនឹងការលក់ខាតដើមនៃទំនិញបញ្ចុះតម្លៃ។
គុណវិបត្តិ៖ វាមានភាពស្រដៀងគ្នានឹងការបញ្ចុះតម្លៃធម្មតាដែរ។ នៅពេលអ្នកប្រើវាញឹកពេក អតិថិជននឹងរំពឹងការបញ្ចុះតម្លៃពីអ្នកទៀត ហើយចាប់ផ្តើមស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការទិញក្នុងតម្លៃពេញ។
៧/ ដាក់តម្លៃបែបចិត្តសាស្រ្ត៖ បង្កើនចំនួនការលក់ ដោយប្រើលេខ សេស
ការសិក្សាបង្ហាញថា បន្ទាប់ពីអតិថិជនចាយលុយហើយ ពួកគេតែងតែមានអារម្មណ៍ស្តាយលុយ។ បើហាងអាចជួយកាត់បន្ថយ អារម្មណ៍ឈឺចាប់នេះបាន អតិថិជននឹងទិញទំនិញអ្នក។ ដូច្នេះហាងនានាបានប្រើវិធីសាស្រ្តតម្លៃដែលមានលេខសេស ដូចជា 5, 7 ឬ 9។ ឧទាហរណ៍ ពួកគេដាក់តម្លៃ $8.99 ជំនួសឲ្យ $9។
នៅក្នុងសៀវភៅរបស់លោក William Poundstone ដែលមានចំណងជើងថា Priceless គាត់បានលើកការសិក្សាចំនួនប្រាំបីអំពី ការប្រើប្រាស់តួរលេខទាក់់ទាញ ( ឧទាហរណ៍ ដូចជា លេខសេស ជាដើម) ហើយបានរកឃើញថា តួរលេខទាំងនេះគឺអាចលើកកម្ពស់ ការលក់ ជាមធ្យមបានដល់ 24% បើធៀបនឹងតួរលេខធម្មតា។
ប៉ុន្តែតើអ្នកនឹងរើស លេខសេស មួយណាយកមកប្រើ? គឺលេខ 9។ ការសិក្សាដោយសកលវិទ្យាល័យ MIT បានធ្វើការពិសោធន៍តម្លៃលើ សំលៀកបំពាក់ស្រ្តី ដោយតម្លៃ $34 $39 និង $44។ តើតម្លៃណាមួយដែលអតិថិជនទិញច្រើនជាងគេ?
គឺ $39! តម្លៃនេះមានចំនួនទិញបានច្រើនជាងតម្លៃ $34 ទៀត។
គុណសម្បត្តិ៖ តួរលេខទាក់ទាញ ធ្វើឲ្យអតិថិជនឃើញហើយចង់ទិញភ្លាម។ តម្លៃលេខសេស ធ្វើឲ្យអតិថិជនទទួលងារម្មណ៍ ហាក់បីដូចជាកំពុងទិញបានតម្លៃថោក។
គុណវិបត្តិ៖ ប្រសិនបើអ្នកលក់ទំនិញប្រណិត ការដាក់តម្លៃ $999.99 ជំនួសឲ្យ $1,000 អាចប៉ះពាល់ដល់ការយល់ឃើញរបស់អតិថិជនមកលើម៉ាកសញ្ញាអ្នក។ វិធីសាស្រ្តតម្លៃនេះ អាចធ្វើឲ្យអតិថិជនជាន់ខ្ពស់របស់អ្នកគិតថាទំនិញមានបញ្ហា ឬអ្នកកំពុងលក់ឲ្យអតិថិជនក្រុមផ្សេង។
សូមអរគុណសម្រាប់ការតាមដានសិក្សាស្វែងយល់អំពីយុទ្ធសាស្រ្តដាក់តម្លៃ។ ភាគបន្តយើងនឹងមើលទៅលើយុទ្ធសាស្រ្ត “តម្លៃប្រជែងគ្នា (Competitive pricing)” “តម្លៃថ្លៃដាច់គេ (Premium pricing)” និង “តម្លៃយុទ្ធការ (Anchor pricing)”។
សូមរង់ចាំតាមដានអានទាំងអស់គ្នាចាស!
