ពីអ្នករុញរទេះលក់មី ទៅជាមហាសេដ្ឋីទឹកម្ទេស ដែលមានទ្រព្យសម្បិត្តជាង១ ពាន់លានដុល្លារ

លោកស្រី តាវ ហួប៊ី (Tao Huabi) កើតក្នុងគ្រួសារកសិករក្រីក្របំផុត និងមិនបានរៀនសូត្រ សូម្បីអក្សរក៏ចេះសរសេរតែឈ្មោះខ្លួនឯងដែរ។ ក្រោយស្វាមីស្លាប់ គាត់បានបើករុញរទេះលក់មីដើម្បីចិញ្ចឹមកូន ប៉ុន្តែទឹកម្ទេសដែលគាត់ធ្វើឱ្យម៉ូយហូប បែរជាល្បីជាងមីទៅទៀត។ ដោយសារចិត្តល្អ ចែកអាហារឱ្យក្មេងក្រីក្រហូបមិនគិតថ្លៃ ទើបគេនាំគ្នាហៅគាត់ថា “ម៉ែធម៌” (Lao Gan Ma)។

នៅអាយុ ៤៧ ឆ្នាំ គាត់បានបើករោងចក្រទឹកម្ទេសដោយគ្មានដើមទុនច្រើន និងគ្មានការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មឡើយ គឺប្រើតែវិធីចែកឱ្យអ្នកបើកឡានដឹកទំនិញភ្លក់ រហូតល្បីតៗគ្នាពេញប្រទេស។ នៅពេលដែលអាជីវកម្មរីកចម្រើនខ្លាំង រដ្ឋាភិបាលចិនបានស្នើឱ្យលោកស្រីបំប្លែងក្រុមហ៊ុនទៅជាក្រុមហ៊ុនសាធារណៈ (បោះផ្សាយលក់ភាគហ៊ុន – IPO) ប៉ុន្តែលោកស្រីបានបដិសេធ។ លោកស្រីជឿជាក់ថា ការបោះផ្សាយលក់ភាគហ៊ុនអាចធ្វើឱ្យមនុស្សទូទៅបាត់បង់ប្រាក់កាស ហើយវាមិនខុសពីការ “បោកលុយគេ” យកមកមានធ្វើបាននោះទេ។

ដូច្នេះហើយ ដើម្បីបង្កើតទំនុកចិត្តលើផលិតផលដែលគ្មានការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម ឬម៉ាកល្បី គាត់បានការដាក់រូបថតខ្លួនឯងនៅលើដប គឺដើម្បីបញ្ជាក់ថា “បើទឹកម្ទេសមិនឆ្ងាញ់ ឬមិនល្អ គឺគាត់សុខចិត្តខូចមុខមាត់ខ្លួនឯង”។ នេះគឺជាការធានាដ៏ធំបំផុតចំពោះអតិថិជន។

ភាពស្មោះត្រង់ និងវិន័យហិរញ្ញវត្ថុដ៏តឹងរឹងនេះ បានរុញច្រានឱ្យក្រុមហ៊ុនសម្រេចបានប្រាក់ចំណូលប្រចាំឆ្នាំរហូតដល់ ៦៥០ លានដុល្លារ ជាមួយនឹងប្រាក់ចំណេញសុទ្ធត្រូវបានគេប៉ាន់ប្រមាណចន្លោះពី ៧០ ទៅ ១០០ លានដុល្លារ ក្នុងមួយឆ្នាំ ដែលធ្វើឱ្យលោកស្រីក្លាយជាមហាសេដ្ឋីដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិលើសពី ១ ពាន់លានដុល្លារ នេះបើយោងតាមការវាយតម្លៃរបស់ទស្សនាវដ្តី Forbes ដោយមិនចាំបាច់មានអ្នកវិនិយោគពីខាងក្រៅ ឬពឹងផ្អែកលើការបោះផ្សាយលក់ភាគហ៊ុនជាសាធារណៈឡើយ។